Coby: ‘Mijn man en ik schelen vijfeneenhalf jaar. Hij was daardoor eerder pensioengerechtigd dan ik. Tijdens een mooie vakantie op een Grieks eiland namen we ter plekke een beslissing. We zouden tegelijk met pensioen gaan. Het is de familiekronieken ingegaan als het "Karpathos-akkoord"', vertelt ze lachend.

Sindsdien genieten ze met volle teugen van hun pensioen. ‘Ik heb nooit opgezien tegen deze nieuwe fase, maar me er juist erg op verheugd. We hebben geen specifieke plannen gemaakt. Dat ging ook niet, want het land zat in lockdown vanwege corona.’

Dat betekende in de eerste vrije weken geen grote feesten of verre reizen. Coby: ‘Het was het voorjaar van 2021 en zoals iedereen wandelden en fietsten we veel. Heel veel meer ging ook niet. We hebben ons wel voorbereid op het pensioen en veel gepraat, maar geen echte plannen gemaakt. We hebben ook beiden niets afgebouwd in uren, maar gingen van een fulltime werkweek naar een lege agenda. Die lege agenda en geen wekker hoeven zetten, vond ik een enorme luxe.’

Dat was wel anders toen ze als 18-jarige begon met werken. Het werk als verpleegkundige was fysiek en geestelijk zwaar. Ze besloot het roer om te gooien en startte in de avonduren een studie rechten, een drukke tijd. Het bracht haar via onder meer een baan bij het ministerie naar TNO. ‘Ik ga nog steeds regelmatig lunchen met oud-collega's en lees ook de nieuwsbrieven van TNO. Het zorgt ervoor dat ik toch een beetje op de hoogte blijf van het reilen en zeilen bij mijn oud-werkgever. Heel leuk is dat.’ 

Hoewel ze geen specifieke plannen maakte voor die eerste beginperiode ‘met pensioen’, nam ze heel bewust de tijd om goed af te ronden met collega's en het werk. ‘Die afronding en het afscheid is belangrijk geweest, daar heb ik de tijd voor genomen. Het maakte de cirkel voor mij echt rond.’

Ze beseft dat de start van een gepensioneerd leven ook heel anders kan zijn. Als er noodgedwongen door kwalen bijvoorbeeld afscheid genomen moet worden van het werk. ‘Dan is het veel meer beladen en is het nog belangrijker om je goed voor te bereiden.’

Ze geniet iedere dag van de kleine en grote dingen die op haar pad komen. Letterlijk bijna, want het liefst trekt ze met haar fotocamera de natuur in. Of gewoon haar eigen tuin. ‘Ik heb mijn best gedaan om een vogel- en insectvriendelijke tuin aan te leggen, met veel bloemen, planten en schuilplekjes. Inheemse planten zijn ook goed voor de bijen, vlinders en al het andere leven in de tuin.’

Kijken naar deze tijdelijke bewoners vindt ze een genot. ‘Regelmatig zit er een roofvogel, een sperwer, in de tuin. Fascinerende vogels die ik probeer vast te leggen met de camera. Laatst had de sperwer een jong vogeltje te pakken. Dat is heel naar om te zien natuurlijk, maar is ook de natuur.’

Naast vogels kunnen ook vlinders rekenen op haar speciale aandacht. Ze telt ze wekelijks voor de Vlinderstichting. ‘Er zijn zo'n 53 soorten dagvlinders, en in totaal 2.400 vlindersoorten. We zien ze vaak niet, vooral niet als het regent. Er zijn relatief veel witjes, maar gelukkig telde ik dit jaar ook iets meer dagpauwogen.’

Coby heeft niet alleen een warm hart voor dieren. Ze volgde ook een cursus EHBO en kinder-EHBO. ‘En onlangs heb ik me opgegeven om tijdens evenementen, bijvoorbeeld sportevenementen, opgeroepen te worden en inzetbaar te zijn. Daarnaast ben ik burgerhulpverlener voor bij een reanimatie. Vaak ben je er nog eerder dan een ambulance en kun je als hulpverlener van betekenis zijn.’

Wat een pensioenleven voor haar is? ‘Een mooie grote reis maken, is natuurlijk leuk. Dat doen we zeker graag, maar ik denk dat het vooral genieten van het kleine is. Dat kunnen mijn man en ik samen ook heel goed.’